Wielka protoplaneta stworzyła ogromny krater na Księżycu

Kategorie: 

Źródło: https://pixabay.com/static/uploads/photo/2015/10/21/10/44/moon-999215_960_720.jpg

Asteroida, która uderzyła w powierzchnię Księżyca, tworząc Imbrium Basin (prawe oko Man in the Moon) mogła być rzeczywiście dwa razy większa i 10 razy bardziej masywna niż wcześniej szacowano – opublikowano środę czasopiśmie Nature. Wcześniejsze szacunki oparte na modelach komputerowych sugerowały, że impaktor odpowiedzialny za powstawanie krateru miał około 50 mil średnicy, ale nowa analiza zlewni przeprowadzona przez Pete Schultza, profesora Ziemi, nauk środowiskowych i planetarnych na Uniwersytecie Brown i jego współpracowników wykazało, że obiekt mógł być w rzeczywistości znacznie większy.

 

 

Imbrium zostało prawdopodobnie utworzone przez ogromny obiekt, na tyle duży, aby mógł być klasyfikowany jako protoplaneta – wyjaśnił Schultz, dodając że są to pierwsze szacunki oparte głównie na geologi Księżyca, oraz że odkrycia mogą pomóc wyjaśnić, dlaczego Imbrium Basin otoczony jest niezwykłym terenem, między innymi bruzdami i nacięciami. Ponadto, przez porównanie rozmiaru krateru uderzeniowego z innymi na Księżycu, a także niektórymi obecnymi na Merkurym i Marsie, autorzy badania sugerują, że takich protoplanet, wielkości asteroidy, mogło być bardzo dużo u zarania Układu Słonecznego. Widoczny z Ziemi Imbrium Basin, jest ciemną plamą długości 750 mil, położoną w północno-zachodniej ćwiartce Księżyca. Jego otoczenie jest znane jako Imbrium Sculpture, składające się z bruzd i nacięć, promieniście rozchodzących się od środka basenu, ku jego południowo-wschodniej stronie i zostało utworzone przez skały wyrzucone przy powstaniu krateru.

Mare Imbrium

Ślady na południowo-wschodniej stronie Księżyca sugerują, że obiekty pochodziły z północnego zachodu i uderzyły w powierzchnię pod kątem, wyjaśniają naukowcy. Drugi zestaw bruzd, które są inaczej ustawione, długo intrygował naukowców. Nikt nie było pewien, skąd one pochodzą. Wyniki serii eksperymentów sugerują, że drugi zestaw bruzd został prawdopodobnie utworzony przez odłamki impaktora, które oderwały się przy zetknięciu z powierzchnią Księżyca. Na podstawie analizy ich wielkości, badacze ustalili, że impaktor miał co najmniej 250 km średnicy – na tyle dużo, aby zostać zakwalifikowany jako protoplaneta. Jest możliwe, że mógł mieć nawet 300 km. Zespół przeprowadził podobne eksperymenty w celu określenia przybliżonej wielkości udarów związanych z innymi basenami uderzeniowymi na Księżycu i okazało się, że one też były większe niż wcześniej szacowano.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/a3/Moon_Dedal_crater.jpg

Na podstawie tych ustaleń oraz faktu, że kratery na innych planetach są większe niż Imbrium Basin, Schultz uznał, że protoplanety wielkości asteroid były powszechne w jednym okresie. Uważa on również, że te ustalenia wyjaśniają dlaczego księżycowe skały zebrane przez Apollo miały wysoką zawartość meteorytów (nienaruszonych fragmentów z impaktora), oraz że fragmenty tych dużych asteroid mogły być odpowiedzialne za część uderzeń, które miały miejsce w okresie Wielkiego Bombardowania 3,8 do 4,0 mld lat temu.

 

 

Ocena: 

5
Średnio: 5 (1 vote)